เราเป็นทางนั้น เป็นความจริงและเป็นชีวิต ไม่มีผู้ใดมาถึงพระบิดาได้นอกจากจะมาทางเรา
ยอห์น 14:6

น.ส. นุชนันท์ จันทร์ประเสริฐ - จากคนที่คุยอยู่กับท้องฟ้า พระเจ้าเปลี่ยนชีวิตให้พบรักแท้

ชีวิตในครอบครัว วัยเด็ก-วัยรุ่น ตอนเด็กๆฉันอยู่กับพ่อแม่และพี่ชายที่จังหวัดฉะเชิงเทรา จำได้ว่าเราสี่คนมีความสุขกันมาก แต่แล้วพออายุได้ 5 ขวบ ครอบครัวก็มีปัญหา จึงทำให้เราสี่คนไม่ได้อยู่ด้วยกัน ฉันต้องไปอยู่กับป้าที่กรุงเทพ ส่วนพี่ชายก็อยู่กับปู่ย่าที่ฉะเชิงเทรา ช่วงเวลาที่อยู่กับป้า ฉันไม่มีความสุขเลยเพราะไม่มีใครดูแล ได้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างพี่น้อง และที่สำคัญไม่มีใครจะคุยด้วยก็เลยทำให้ ชอบคุยกับท้องฟ้า และปัญหาของพ่อแม่เราก็ไม่รู้ไม่เข้าใจ เลยถามท้องฟ้าว่าพ่อแม่หนูหายไปไหน เมื่อไหร่เขาจะกลับมา ถึงแม้ว่าฉัน จะไม่ได้ยินคำตอบแต่ฉันก็รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นเมื่อได้พูดคุยกับท้องฟ้า และนั่นทำให้ฉันชอบคุยกับท้องฟ้าเรื่อยมา ..

หกปีต่อจากนั้นพ่อกับแม่ก็กลับมาและเราสี่คนก็ได้มาอยู่ร่วมกันเหมือนเดิม ฉันดีใจมาก วันนั้นเป็นวันที่ฉันมีความสุขมาก หลังจากที่เฝ้ารอมาหกปี และวันนั้นก็เป็นวันสุดท้ายที่มีความสุขเช่นกัน เพราะพ่อกับแม่ทะเลาะกันตลอดและไม่ได้ให้ความดูแลฉัน กับพี่ชายเหมือนเมื่อก่อน และฉันกับพี่ชายเองก็ไม่ได้มีความสนิทสนมกันเหมือนตอนเด็ก และนั่นก็ทำให้ฉันไม่มีใครจะคุยด้วยอีกเช่นเคย ความสัมพันธ์ภายในครอบครัวจึงไม่มี เวลาส่วนใหญ่ฉันจะชอบอยู่กับเพื่อนมากกว่า

ฉันได้รู้จักกับเพื่อนมากมายหลายกลุ่ม แล้วฉันก็ได้เข้าไปอยู่ในกลุ่มที่ใช้ยาเสพติด ชีวิตในตอนนั้นเรียกได้ว่า "สนุกสุดๆ" ฉันลุ่มหลงมาก และมองว่าสิ่งนั้นดี รวมทั้งผู้คนรอบข้างฉันก็มองว่าพวกเขาดีและจริงใจ ฉันเองก็ยังมีแฟนมากมายและในเวลาเดียวกัน ก็มีปัญหามากเช่นกัน ฉันเองก็ไม่รู้จะทำยังไงก็เลยยิ่งใช้ยามากขึ้น ฉันอยากจะให้ปัญหาหมดไป "ใครก็ได้ช่วยฉันที!!!" นั่นคือคำที่ฉันนึกถึงในตอนนั้น แล้วฉันก็เลยเข้าวัดไปบวชชีพราหมหวังว่าจะได้รับบุญกุศลเพิ่มมากขึ้น เพื่อจะได้มีชีวิตที่ดี ช่วงเวลาที่อยู่ในวัดนั้น โอ้โห...ชีวิต เหมือนสงบเหลือเกิน แต่ในใจนั้น ก็ยังมากไปด้วยปัญหา และก็ไม่รู้จะทำยังไงอีกเช่นกัน จะเรียกว่า หนีปัญหาก็ได้ พอบวช ปัญหาก็แก้ไม่ได้แถมยังคงใช้ยาอีกเหมือนเดิม ช่วงขณะที่ใช้ยาก็ได้รับความสุขจากตัวยาแต่ภายในใจก็ยังมีปัญหา และยิ่งทุกข์เข้าไปอีก ก็เลยไปบวชอีก ชีวิตในตอนนั้นก็เป็นอยู่อย่างนี้ รวมแล้วฉันบวชไป 5 ครั้ง ในช่วงเวลา 2 ปี

เวลาผ่านมาถึงวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2001 หรือ พ.ศ. 2544 ฉันและกลุ่มเพื่อนได้ถูกจับในคดีปาร์ตี้ยาอี ชีวิตหลังจากถูกจับ ก็เปลี่ยนไป เพื่อนที่เคยเรียนมาด้วยกันบางกลุ่มก็ไม่คบด้วย และญาติพี่น้องบางคนก็ไม่ให้เข้าบ้าน แต่เหตุการณ์เหล่านั้น ก็ไม่ได้ทำให้ฉันหยุดใช้ยา ฉันยังคงใช้ยาและเที่ยวอยู่เหมือนเดิม แต่ละครั้งก็ใช้ยามากขึ้นๆและฉันก็ได้พบกับปัญหาต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัว เรื่องการเรียน เรื่องเพื่อน และเรื่องแฟน

จนกระทั่งวันนึงฉันได้นั่งอยู่ข้างเตียงมองออกไปนอกห้อง มองท้องฟ้าแล้วพูดคุยเหมือนอย่างที่ฉันเคย ทำไมชีวิตถึงเป็นแบบนี้ ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้เลย แต่จะทำยังไงดีล่ะมันเป็นไปไม่ได้ ถ้าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ นอกจากตายแล้วเกิดใหม่ ฉันเลยคิดอยากที่จะตาย แต่ฉันยังไม่รู้เลยว่าตายแล้วจะไปไหน ถ้าตายแล้วจะตกนรกไหม ฉันจึงไม่กล้าฆ่าตัวตาย ทบทวนชีวิตที่ผ่านมาว่าทำไมฉัน ยังไม่มีความสุขที่แท้จริง นั่งนึกถึงที่ว่าไปบวช นั่งสมาธิ แต่ทำไมในใจฉันยังเต็มไปด้วยความทุกข์และยังกลับมาทำตัวแบบเดิมๆอยู่ และฉันก็คิดได้ว่าการเข้าวัด ทำบุญและบวช ไม่ได้ช่วยอะไรฉันได้เลย ไม่ทำให้ฉันมีความสุขที่แท้จริง แล้วฉันจะต้องใช้ยา ไปอีกสักเท่าไหร่ถึงจะพอ ตอนนั้นฉันสิ้นหวังมากบอกกับท้องฟ้าว่าใครก็ได้ที่กำลังมองเห็นฉันอยู่ช่วยพาออกไปที ไม่อยากอยู่อย่างนี้แล้ว บวชก็แล้ว ทำบุญก็เยอะ แต่ทำไมผลบุญที่ทำ ทำไมชีวิตไม่เห็นดีขึ้นเลย ในตอนนั้นฉันก็พูดออกไปโดยที่ไม่คิดว่าจะเป็นจริง

วันที่รู้ว่าใครคนนั้นอยู่เหนือท้องฟ้า

จากที่แม่ไม่สนใจฉันเลยกลับมาหาฉันแล้วถามว่าจะมาอยู่กับแม่ไหม ฉันตอบทันทีเลยว่าไป แต่กว่าจะได้ไปอยู่กับแม่จริงๆ ฉันปฏิเสธการเดินทางไป 2 ครั้ง เพราะเมื่อถึงเวลาฉันก็ทำใจไม่ได้ แต่ในที่สุดฉันก็ได้มาอยู่กับแม่ที่เชียงใหม่ ในตอนนั้น ฉันคิดว่าจะทำงานแล้วเรียนนอกเวลา แต่บังเอิญฉันก็ได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเชียงราย

ฉันก็ได้รู้จักกับกลุ่มเพื่อนชมรมคริสเตียน ตอนแรกที่เข้าชมรมนี้ไม่ได้ต้องการรู้จักคริสเตียนแต่เห็นว่ามีไปบริจาคของให้กับเด็กๆด้วย ก็เลยเข้าชมรมนี้ และชมรมอื่นก็เต็มหมดแล้วด้วย ก็ได้ทำกิจกรรมร่วมกันหลายๆอย่าง ได้เห็นว่าพวกเขามีความรักที่จริงใจต่อกัน ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม ในตอนนั้นทุกๆคนดีกับฉันมากทั้งๆที่ฉันก็เย่อหยิ่งใส่พวกเขาและมองด้วยสายตาที่ดูถูก เพราะฉันคิดว่าตัวฉันนั้น ดีกว่าพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังปฎิบัติดีกับฉัน ยิ้มแย้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากตรงนี้เองจึงทำให้ฉันอยากรู้ว่า พระเยซู ที่พวกเขายืนร้องเพลงสรรเสริญ พระเยซูที่พวกเขาบอกว่ารักเรานั้น เขาสอนอะไร พวกเขากลับบอกว่า พระเยซูคือพระเจ้า พระเจ้าสร้างโลก สร้างมนุษย์ พระเยซูตายแทนเราที่ไม้กางเขนเพื่อไถ่บาปแทนเรา ฉันสนใจมากเพราะมีคำตอบที่ว่า พระเจ้าสร้างโลก แล้วฉันก็ให้เธอเล่าถึงเรื่องราวและความจริงของพระเยซูคริสต์ เรื่องราวที่เธอเล่านั้นเป็นเรื่องที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน และทำให้ฉันรู้เลยว่า ฉันและหลายๆ คนนั้น กำลังเข้าใจพระเยซูคริสต์ผิด นี่ไม่ใช่ศาสนา แต่นี่คือความจริงของชีวิต นี่คือเรื่องที่ทุกคนต้องทราบ แล้วฉันก็ได้รับหนังสือจากเพื่อนมาอ่านต่อที่ห้องพัก ชื่อว่า "จะบังเกิดใหม่ได้อย่างไร" ฉันอ่านๆ ไปก็ยิ่งมั่นใจเลยว่าพระเยซูคือพระเจ้าจริงๆ และพระเยซูก็คือคุณท้องฟ้าที่ฉันพูดคุยด้วย ฉันนั่งทบทวนเหตุการณ์ในชีวิตที่มันไม่น่าจะผ่านมาได้ นั่นต้องมาจากการดูแลของคุณท้องฟ้าที่ฉันพูดคุยด้วยตลอด ฉันอยากจะตาย แล้วมีชีวิตใหม่ แต่พระเยซูคือพระเจ้า พระเยซูสามารถให้ชีวิตใหม่กับฉันได้โดยที่ไม่ต้องตาย เพียงแค่พูดต้อนรับพระเยซูเข้ามาในชีวิต ยอมให้พระองค์จัดการกับชีวิตและนำในทุกๆเรื่องเท่านั้นเอง ฉันก็คิดว่าชีวิตฉันมันไม่มีไรจะต้องเสียอีกแล้ว ถ้าสิ่งที่ฉันกำลังจะทำนั้น คือการถูกหลอก

ฉันตัดสินใจต้อนรับพระเยซูเข้ามาในชีวิต ขอโทษพระองค์กับความบาปทุกอย่างและขอให้พระองค์ทรงนำฉันในทุกๆเรื่อง หลังจากที่ฉันพูดนั้นก็เกิดความรู้สึกที่มหัศจรรย์มากเข้ามาในหัวใจและในความคิดของฉันอย่างที่ฉันไม่เคยรู้สึกและสัมผัสมาก่อน จะเรียกว่า ความสุขที่แท้จริง อย่างสันติก็ว่าได้ ช่วงเวลานั้นเกิดขึ้นภายในเสี้ยววินาทีและหลังจากที่ฉันพูดจบ ฉันเหมือนเป็นคนใหม่จริงๆ

สิ่งที่พระเจ้าเปลี่ยนแปลง

จากวันที่ฉันได้รับพระเยซูคริสต์เจ้าเข้ามาในชีวิต ชีวิตฉันก็ดีขึ้นทุกวันๆ จนบอกได้ว่า เหมือนตายแล้วเกิดใหม่จริงๆ ปัจจุบันนี้เป็นเวลา 6 ปี แล้ว เวลาที่ผ่านมานั้นทำให้ฉันมองเห็นถึงชีวิตที่แท้จริงของคนเรามากขึ้นเรื่อยๆ ฉันเองผู้หญิงคนนี้ คนที่เคยกินเหล้า เมายา คนที่โลกเกลียดชัง ไม่มีใครอยากคบด้วย ในปัจจุบันนี้ ด้วยการทำงานของพระเยซูคริสต์ ฉันได้เรียนจบการศึกษาระดับปริญญาตรี แต่งงานมีครอบครัวที่น่ารักมากๆ อาศัยอยู่ต่างประเทศ ฉันและสามีร่วมกันทำบริษัทเล็กๆ เกี่ยวกับไอที ฉันมีชีวิตใหม่แล้ว ฉันได้พบแล้วกับความรักที่แท้จริง และได้พบแล้วกับคำตอบว่า ใครสร้างโลก สร้างมนุษย์ และทราบแล้วว่า ตายไปแล้วจะไปไหน คำตอบนั้นมีอยู่ในพระเยซูคริสต์เจ้า ชื่อที่ใครหลายคนไม่ชอบ และชื่อที่ใครหลายคนยังเข้าใจผิดอยู่มาก

"เหตุฉะนั้นถ้าผู้ใดอยู่ในพระคริสต์ ผู้นั้นก็เป็นคนที่ถูกสร้างใหม่แล้ว
สิ่งสารพัดที่เก่าๆ ก็ล่วงไป นี่แน่ะกลายเป็นสิ่งใหม่ทั้งนั้น" [2 โครินธ์ 5:17]

กับ ชีวิตที่ผ่านมาทั้งหมดนั้น และเหตุการณ์หลายๆเหตุการณ์ก็ทำให้ฉันได้รู้ว่าพระเยซูทรงเฝ้ามองฉันอยู่และ ดูแลฉันตลอด และแม้ว่า ฉันจะทำบาปอย่างมากมายแต่พระองค์ก็ให้อภัยฉันด้วยความรักของพระองค์ นำฉันมารู้จักกับพระองค์ และพระเยซูก็รักพวกคุณเช่นกัน ถึงแม้ว่าพวกคุณจะยังไม่รู้จักพระองค์ก็ตาม พระเยซูทรงเฝ้าดูแลคุณตลอดเวลา และรอคอยให้คุณกลับไปหาพระองค์ มีความรักมอบให้ เป็นความรักโดยปราศจากเงื่อนไข ไม่หวังสิ่งใดตอบแทน

นุชนันท์ จันทร์ประเสริฐ (สมา์ท)